Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2009
My favorite things
Το My favorite things είναι για μένα το κομμάτι που έπαιξε ο Coltrane με το κουαρτέτο του και τον Eric Dolphy στην Κοπεγχάγη, αρχές δεκαετίας '60. Οπότε, αν και κάνω λάθος, επιμένω να ακούω τον Brad Mehldau σα να διασκευάζει εκείνη την ομηρική εκτέλεση:
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009
The Inglehart Values Map
Πάντα είμαι πολύ επιφυλακτικός σε βιολογίζουσες κοινωνιολογικές θεωρίες τύπου Spengler (Η παρακμή της Δύσης) ή γενικότερα σε αναγνώσεις του κόσμου με βάση τη θρησκεία σαν αυτές του Huntington, αλλά το παρακάτω γράφημα μου διήγειρε το ενδιαφέρον καθώς τα αποτελέσματά του διαφέρουν από τα νομιζόμενα για την ένδοξη πατρίς:
Κάθετος άξονας παραδοσιακές-κοσμικές/ορθολογικές αξίες, οριζόντιος αξίες επιβίωσης-αυτοέκφρασης. Παραδόξως μετρηθήκαμε κοσμικότεροι των Γάλλων και επιβεβαιώνοντας τα μεταφυσικά κλισέ, μοιραζόμαστε με το Ισραήλ τη μοναδικότητα των ανάδελφων λαών - νησίδες σε διαφορετικό πολιτισμικό περιβάλλον. Ή καλύτερα, μοναδικοί λαοί που δε συμμορφώνονται με τις συσχετίσεις που αναδεικνύει το γράφημα. Αν και η ποσοτικοποίηση των αξιών έχει τα όρια της, στοιχηματίζω ότι στους καιρούς κρίσης που διανύουμε άπασες οι χώρες μετακινούνται προς τα κάτω και αριστερά (στο διάγραμμα).
Αυτή είναι η πηγή του γραφήματος, που το πρωτοείδα στο μπλογκ click opera του αλήστου μνήμης Momus. (Προσέξτε την αιτία που έχασε την όρασή του από το δεξί του μάτι)
Παρασκευή 13 Μαρτίου 2009
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009
Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2008
Σάββατο 30 Αυγούστου 2008
Everything That Happens Will Happen Today
28 χρόνια μετά την πρώτη τους συνεργασία, ο David Byrne με τον Brian Eno κυκλοφόρησαν νέο δίσκο, και μάλιστα διαδικτυακώς. Κατα τα δηλωθέντα, η μουσική ανήκει στον Eno και μερικές μελωδίες και οι στίχοι στον Byrne.
Δεν υπάρχει περίπτωση να είναι αδιάφορο κάτι στο οποίο είναι ανακατεμένος ο ιδιοφυής Eno, αλλά το πρώτο άκουσμα δεν με άφησε ακριβώς εμβρόντητο, όπως π.χ. η προηγούμενη δουλειά του που άκουσα, το προσωπικό Another Day on Earth. Είναι καλό που συνεχίζει τη στροφή προς το τραγούδι.
Βλέποντας τις μοναδικές, γερασμένες φάτσες τους, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί. Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που πλανιόνταν νυχθημερόν σε σοκάκια της Νέας Υόρκης συλλέγοντας ήχους, για να δημιουργήσουν το αρχετυπικό My life in the Bush of Ghosts.
Μπορεί κανείς να ακούσει ολόκληρο το δίσκο και να τον κατεβάσει από το site σε διάφορες μορφές. Μέσω του KostasK.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
Αναρτήσεις
