Wights Waits for Weights

Ψάχνοντας, βρήκα σε βίντεο το κουιντέτο του Dave Holland που είχα την τύχη να δω τη δεκαετία του 80. Εκτός από τον ίδιο και τον Kenny Wheeler, μου είχε κάνει εντύπωση ο πιτσιρικάς σαξοφωνίστας. Τον ξαναβρήκα δυο δεκαετίες αργότερα, να παίζει ένα μίγμα free hard bop funk ή κάτι τέτοιο. Steve Coleman, ιδρυτής της κολλεκτίβας M-Base και όπως έγραψε κάποιος στο allmusic, a renaissance man for the left wing of jazz. Αποκάλυψη. Το κομμάτι που παίζει το κουιντέτο είναι δικό του (Wights Waits for Weights απ΄ το άλμπουμ The razor's edge).

Πιο κάτω και πολύ μετά, με τους δικούς του Five Elements:

First Cause.

Πολλή από τη μουσική του βρίσκεται online εδώ.

MOT

Δημήτρης Συκιάς, ΜΟΤ, Απρίλιος 2010

3euk1l4

"When you hear music, after it's over, it's gone, in the air. You can never capture it again."

Απίθανο σόλο φλάουτο στο "You don't know what love is", ηχογραφημένο λίγες βδομάδες πριν τον θάνατο του Dolphy. Μαζί του ο Misha Mengelberg στο πιάνο και ο Han Bennink στα ντράμς. Νεαρός άσχετος έτυχε να δω συναυλία αυτών των δύο τον Δεκέμβρη του 84, στο Αλκαζάρ, που τότε λειτουργούσε ακόμη σαν τσοντάδικο. Ήταν μια εξωφρενική περφόρμανς, οι τύποι είχαν κάποια σχέση με το fluxus νωρίτερα. Έφυγα συγκλονισμένος.

Πάντα αναρωτιόμουν τι θα μπορούσε να παίξει ο dolphy αν είχε ζήσει πέντε δέκα χρόνια ακόμη. Απ' όσα πρόλαβε, μοιάζει να ήταν κλάσης coltrane.

* Ο τίτλος του ποστ είναι κουβέντες του Dolphy, που ακούγονται στο τέλος ενός κομματιού από την ίδια συναυλία.

** Το ίδιο κομμάτι τραγουδισμένο από την Cassandra Wilson, εδώ.

Tumbleweed

Brecker, Metheny, Patitucci, DeJohnette, Mehldau

Παραείναι καλοί.

Brian Blade solo

Στο γκρούπ του Joshua Redman.

spooky

My favorite things

Το My favorite things είναι για μένα το κομμάτι που έπαιξε ο Coltrane με το κουαρτέτο του και τον Eric Dolphy στην Κοπεγχάγη, αρχές δεκαετίας '60. Οπότε, αν και κάνω λάθος, επιμένω να ακούω τον Brad Mehldau σα να διασκευάζει εκείνη την ομηρική εκτέλεση: