"When you hear music, after it's over, it's gone, in the air. You can never capture it again."

Απίθανο σόλο φλάουτο στο "You don't know what love is", ηχογραφημένο λίγες βδομάδες πριν τον θάνατο του Dolphy. Μαζί του ο Misha Mengelberg στο πιάνο και ο Han Bennink στα ντράμς. Νεαρός άσχετος έτυχε να δω συναυλία αυτών των δύο τον Δεκέμβρη του 84, στο Αλκαζάρ, που τότε λειτουργούσε ακόμη σαν τσοντάδικο. Ήταν μια εξωφρενική περφόρμανς, οι τύποι είχαν κάποια σχέση με το fluxus νωρίτερα. Έφυγα συγκλονισμένος.

Πάντα αναρωτιόμουν τι θα μπορούσε να παίξει ο dolphy αν είχε ζήσει πέντε δέκα χρόνια ακόμη. Απ' όσα πρόλαβε, μοιάζει να ήταν κλάσης coltrane.

* Ο τίτλος του ποστ είναι κουβέντες του Dolphy, που ακούγονται στο τέλος ενός κομματιού από την ίδια συναυλία.

** Το ίδιο κομμάτι τραγουδισμένο από την Cassandra Wilson, εδώ.

Tumbleweed

Brecker, Metheny, Patitucci, DeJohnette, Mehldau

Παραείναι καλοί.

Brian Blade solo

Στο γκρούπ του Joshua Redman.

spooky

My favorite things

Το My favorite things είναι για μένα το κομμάτι που έπαιξε ο Coltrane με το κουαρτέτο του και τον Eric Dolphy στην Κοπεγχάγη, αρχές δεκαετίας '60. Οπότε, αν και κάνω λάθος, επιμένω να ακούω τον Brad Mehldau σα να διασκευάζει εκείνη την ομηρική εκτέλεση:

The Inglehart Values Map

Πάντα είμαι πολύ επιφυλακτικός σε βιολογίζουσες κοινωνιολογικές θεωρίες τύπου Spengler (Η παρακμή της Δύσης) ή γενικότερα σε αναγνώσεις του κόσμου με βάση τη θρησκεία σαν αυτές του Huntington, αλλά το παρακάτω γράφημα μου διήγειρε το ενδιαφέρον καθώς τα αποτελέσματά του διαφέρουν από τα νομιζόμενα για την ένδοξη πατρίς:

Κάθετος άξονας παραδοσιακές-κοσμικές/ορθολογικές αξίες, οριζόντιος αξίες επιβίωσης-αυτοέκφρασης. Παραδόξως μετρηθήκαμε κοσμικότεροι των Γάλλων και επιβεβαιώνοντας τα μεταφυσικά κλισέ, μοιραζόμαστε με το Ισραήλ τη μοναδικότητα των ανάδελφων λαών - νησίδες σε διαφορετικό πολιτισμικό περιβάλλον. Ή καλύτερα, μοναδικοί λαοί που δε συμμορφώνονται με τις συσχετίσεις που αναδεικνύει το γράφημα. Αν και η ποσοτικοποίηση των αξιών έχει τα όρια της, στοιχηματίζω ότι στους καιρούς κρίσης που διανύουμε άπασες οι χώρες μετακινούνται προς τα κάτω και αριστερά (στο διάγραμμα).

Αυτή είναι η πηγή του γραφήματος, που το πρωτοείδα στο μπλογκ click opera του αλήστου μνήμης Momus. (Προσέξτε την αιτία που έχασε την όρασή του από το δεξί του μάτι)

Nostalgia

Nostalgia from Edgar Maguyon on Vimeo.

μέσω nassos K.|crazymonkey