Arcades Nordes

Αμβούργο: Alsterarkaden



Τούνελ στο Gothenburg




Όσλο: Cafe Cathedral




Bryggen, Bergen



Κυανός θόλος στο μακρύτερο τούνελ αυτοκινήτων του κόσμου, Laerdal, Νορβηγία.



Passagen στην παλιά πόλη της Στοκχόλμης



Βερολίνο, Aquadom, Karl-Liebknecht strasse

Exit Music (for a film)

Μετά μια εξαντλητική περιοδεία στο βορρά, φωτογραφίες από την οποία θα ακολουθήσουν, έλεγα να είναι το επόμενο ταξιδάκι κάπου κοντά, κι υπήρχε σαν αφορμή μια συναυλία του Brad Mehldau στο Ζάγκρεμπ, αρχές Νοεμβρίου. Αρχίζω μια μικροέρευνα στο διαδίκτυο για την πόλη και τη χώρα και πηγαίνω για επιβεβαίωση της ακριβούς ημερομηνίας της συναυλίας στο site του Brad. Και τι βλέπω; συναυλία στις 3 Νοεμβρίου στη Θεσσαλονίκη και στις 4 στην Αθήνα.
Κι ήμουν έτοιμος να σιχτιρίσω το χάλι μας που έπαιζε ο Brad στο Ζάγκρεμπ και το Σεράγεβο κι όχι εδώ. Χαλάλι και το ταξίδι κι όλα.

Δύο πόλεις

Φωτογραφίες και μαθήματα αρχιτεκτονικής/πολεοδομίας από τον κύριο ablarc:

New York in Black and White

Streetwalls of Paris

E. S. T.

Στις 14 Ιουνίου μας άφησε ο Esbjorn Svensson του ομώνυμου τρίο. Στα 44, με θάνατο απροσδόκητο: καταδυόμενος κοντά στη Στοκχόλμη.

Όπως λέει και ο φίλος μου ο Β., είναι (ήταν πλέον) ο συμμετρικός πιανίστας του Brad Mehldau στην Ευρώπη. Λευκοί και οι δυό, με κλασσικές μουσικές σπουδές, δημοφιλείς για το είδος που παίζουν. Βρίσκω το παίξιμο του Svensson περισσότερο ποπ και φυσικά πιο "ευρωπαϊκό" (αν και ο Mehldau είναι που διασκευάζει ποπ/ροκ τραγούδια).

Διαβάζοντας τη νεκρολογία στον Independent, βρήκα ένα ακόμη κοινό: όπως και ο Mehldau, θεωρείται ότι επηρεάστηκε από τον Bill Evans και τον Keith Jarrett. Ο Mehldau το έχει διαψεύσει ρητά και έχει αντιπροτείνει ως πηγή έμπνευσης τον Thelonious Monk. Ο Svensson δεν μπορεί να το διαψεύσει πια, αλλά μας άφησε το υποδειγματικό E.S.T. Plays Monk σαν παρακαταθήκη.

Το κομμάτι στο βίντεο είναι το Behind The Yashmak από το άλμπουμ A Strange Place for Snow

Το νέο Δημαρχείο

Το νέο δημαρχείο της πόλης, aka η γραμμή Μαζινό της παραλιακής.

Brad Mehldau Trio: Live

Ο Brad Mehldau κυκλοφόρησε δίσκο κι εγώ το πήρα χαμπάρι μετά από δύο μήνες -φάουλ. Ο τίτλος είναι Live και είναι διπλό: ηχογραφήσεις στο Village Vanguard, τον Οκτώβρη του 2006. Υποτίθεται ότι στα live έχουμε ζωντανές ηχογραφήσεις παλιών κομματιών, αλλά εδώ υπάρχει μόνο ένα παλιό. Πέντε-έξι διασκευές, από Oasis μέχρι Coltrane, και άλλα τόσα φρέσκα και λαχταριστά κομμάτια του Brad. Ο άνθρωπος είναι ανεξάντλητος.

Το νέο στοιχείο είναι ο ντράμερ Jeff Ballard οριστικά πια στη θέση του καταλανού Jorge Rossy. Δηλαδή: δυό τόνους παραπάνω ενέργεια, μια κλάση πάνω στη ρυθμική δημιουργικότητα του τρίο. Υπάρχουν στιγμές που η μουσική γίνεται έντονα σωματική, χορευτική.

Το βίντεο είναι από τον προηγούμενο δίσκο, το Day is Done. Είναι μια διασκευή του 50 Ways to leave your lover του Paul Simon. Μπορεί κανείς να καταλάβει τι σημαίνει ο Ballard για το τρίο από την είσοδό του σ' αυτό το κομμάτι. Για τον Mehldau, τι να γράψω; είναι ο καλύτερος jazz πιανίστας σήμερα με διαφορά (είναι και κεφάλας). Ο δίσκος είναι αριστούργημα. Καταλαβαίνετε, δεν είμαι διόλου προκατειλημμένος.

Μοδιάνο

Ας δικαιολογηθεί ο τίτλος του blog

(Κλικ για μεγέθυνση)